De jaarlijkse 500 miles in Zwitserland.

Het is juni en de Swiss500 staat dit jaar gepland voor 2e weekend in juni. 
Ik haal de Pan America uit de garage en stuur deze naar Duitsland. Bij Baden-Baden stop ik kort bij de Harley-Davidson dealer. Een grote winkel met een grote verzameling nieuwe en gebruikte motoren. Mijn route loopt gedeeltelijk door het Zwarte Woud, en in Biberach heb ik een hotel geboekt. Eenvoudig, maar goed genoeg voor een nachtje.

Ik vertrek al vroeg op de zaterdagochtend. Iets voorbij Blumberg zie ik stoomtrein door de heuvels rijden, een lange sliert stoom boven een lange sliert ruituigen. Snel een foto gemaakt en dan weer door.
Het is even zoeken naar de juiste ingang van de parkeerplaats van de Swiss 500, maar om half 1 wandel ik het gebouw binnen voor de registratie. Nog even in de rust maar ik maak ook gebruik van dit moment om nog even op zoek te gaan naar een lamp om de route mee te verlichten onderweg, want mijn originele lamp op de routerol werkt niet meer. Helaas niets gevonden wat ik kan gebruiken, dus dan maar zonder verlichting.
Om 15.00 is het verzamelen en starten. Het is een geweldig grote groep die elk jaar aan de start staat van de Swiss500. Veel Zwitsers natuurlijk, maar ook italianen, Duitsers en steeds meer Fransen. Op de parkeerplaats sta ik vlakbij een Belgisch stel, en verder zie ik zeker bekenden, maar geen Hollanders.
Als enige Nederlander start ik dus de Swiss500 en in het 2e blok rijders begin ik de eerste route.

Het tempo is lekker, het weer is goed en het groepje waarin ik rij gaat ook lekker. Soms rij ik een stuk voorop en de andere keer haak ik achter in een groep aan. In de avond als het echt donder wordt, wordt het even moeilijker voor mij om de route te ontcijferen van papier. Ik rij daarom een paar keer fout, maar kom toch weer op de juiste route. Als de ochtend schemering inkomt, neem ik weer het voortouw en zo kom ik ook weer samen met de Zwitserse groep waar ik eigenlijk al jaren de Swiss500 of de Italiaanse 500 mee uitrij. Op het laatst rijden de Zwitsers een afslag voorbij, ik zie die liggen en denk dus toch dat het slimmer is om te draaien en die weg te kiezen. Daarna kon ik de aanwijzingen volgen tot het einde in Bülach, een voorstadje van Zurich. Daar staan de Zwitsers inmiddels al bij de finishlijn. Het is nog net geen kwart voor 10, dus we zijn iets te vroeg om daadwerkelijk te finishen. 

Om 10 uur scherp mogen we door het poortje. Als eerste groep halen we ons welverdiende speldje. TROTS.
Het 'ontbijt' volgt, een bord vol en ik laat het me smaken. Maar ik maak het ook niet te laat en zoek na een uur mijn Pan America weer op. Op standje snelweg verwijden rij ik naar het noorden en Zwitserland uit, Duitsland in. Via Google-maps en Booking had ik een overnachting geboekt in Bühl, bij Zur großen Tanne Bühl-Unterstmatt. Dit is een welbekend trefpunt voor wandelaars, motorrijders en ook (sport)autorijders. Het is een herberg stijl restaurant en bed and breakfast. Een eenvoudige kamer met een krakend houten bed zal me nachtrust geven. Buiten staan nog diverse eetstandjes voor het evenement dat er die zondag was, met diverse keuzes heb ik een lekkere maaltijd.

Om half 8 start ik de Pan America weer en rij het stuk naar huis zodat ik maandag einde dag weer thuis ben.
Het was een top weekendje Zwitserland.